Czym jest przebaczenie?
Czym jest przebaczenie?

"Przebaczenie rozpoznaje, że co myślałeś, iż twój brat tobie uczynił, nie zdarzyło się.

Ono nie darowuje grzechów, czyniąc je rzeczywistymi. Ono widzi, że grzechu nie było. I w tym widzeniu wszystkie twoje grzechy są przebaczane.Czymże jest grzech, jeśli nie fałszywą ideą o Synu Bożym? Przebaczenie po prostu widzi jej fałszywość i dlatego pozwala jej odejść.

To, co potem wolnym jest zająć jej miejsce - to Wola Boża.

 

Nieprzebaczająca myśl to ta, która dokonuje osądu, którego nie podda w wątpliwość, chociaż nie jest prawdziwy. Umysł jest zamknięty i nie zostanie wyzwolony. Ta myśl chroni projekcję, zacieśniając jej łańcuchy, by wypaczenia były jeszcze szczelniej zakryte welonem i jeszcze mniej dostępne wątpliwości i utrzymywane nadal z dala od rozsądku. Co może wejść między utrwaloną projekcję a zamiar, który wybrała jako jej chciany cel?

 

Nieprzebaczająca myśl czyni rzeczy wiele. W zapamiętałym działaniu ugania się za swoim celem, wypaczając i przekręcając wszystko, co widzi jako przeszkodę na swojej wybranej drodze. Wypaczanie jest jej celem i środkiem, którym chce go dokonywać. Miota się w furiackich usiłowaniach zdruzgotania rzeczywistości, nie troszcząc się o cokolwiek, co zdawałoby się przedstawiać sprzeczność z jej punktem widzenia.

 

Natomiast przebaczenie jest ciche i spokojnie niczego nie czyni. Nie narusza żadnego aspektu rzeczywistości ani nie stara się jej wypaczyć do pozorów, które lubi. Ono tylko patrzy, czeka i nie osądza. Ten, kto nie chciałbym przebaczyć, musi osądzać, albowiem musi usprawiedliwiać swoją niezdolność do przebaczania. Lecz ten, kto chciałby sobie przebaczyć, musi nauczyć się witać prawdę dokładnie taką, jaka jest."

KC J. Chs., tłum: C.U.

 

Dobra Nowina!

"Nikomu, kto uczy się przebaczać,

nie może się nie powieść

przypomnienie sobie Boga.

Przeto przebaczenie jest wszystkim, czego nauczać potrzeba, ponieważ jest wszystkim, czego nauczyć się trzeba. Wszystkie blokady dla przypomnienia sobie Boga są niczym więcej jak formami nieprzebaczenia. Dla pacjenta nigdy nie jest to oczywiste i rzadko kiedy jest dla terapeuty. Świat odkomendarował wszystkie swe siły przeciw temu jednemu uprzytomnieniu, bo ono jest końcem świata i wszystkiego, co on oznacza."

SDKC J. Chs., tłum: C.U.

Transformacja poprzez moc wyboru.

To właśnie twoje przebaczenie przywiedzie świat ciemności do światła. To twoje przebaczenie pozwala ci

rozpoznać światło, w którym widzisz.

Przebaczenie jest dowiedzeniem, że jesteś światłem świata.

Poprzez twoje przebaczenie prawda

o tobie powraca do twojej pamięci.

Dlatego w twoim przebaczeniu znajduje się twoje zbawienie.

KC

 
 
Powinnością tego, komu przebaczono, jest przebaczać.

PRZEBACZENIE DAJE MI WSZYSTKO,CZEGO PRAGNĘ

 

Czy jest coś, czego byś pragnął, a czego nie mogłoby ci dać przebaczenie?

Chcesz pokoju? Dzięki przebaczeniu otrzymasz go.

Chcesz szczęścia, spokojnego umysłu, pewnego celu, poczucia wartości i piękna, które przekracza świat?

Chcesz troski, stałego poczucia bezpieczeństwa i ciepła bezinteresownego wsparcia?

 

Pragniesz wyciszenia, którego nie można zakłócić, łagodności, której nigdy nie można zranić, głębokiej tolerancyjnej pociechy oraz odpoczynku tak doskonałego, że nic nie może go zniszczyć?

Dzięki przebaczeniu uzyskasz to wszystko, a nawet więcej.

 

Kiedy się budzisz, ono rozpala w twoich oczach iskry i daje ci radość, 

z którą możesz powitać dzień.

Wygładza twoje czoło, kiedy śpisz, i spoczywa na twoich powiekach, byś nie ujrzał koszmarów pełnych lęku i zła, podstępności i walki.

 

A kiedy znowu się obudzisz, daje ci kolejny dzień szczęścia i spokoju.

Wszystko to, a nawet więcej, daje ci przebaczenie. 

KC L122

 

Przebaczenie jest porzuceniem

wszelkich nadziei

na odwrócenie przeszłości. 

 

Moc miłości i przebaczenia

w naszym życiu

może dokonać cudów. 

 

Kluczowym słowem

w nauce przebaczania

jest chęć przebaczenia.

Gerald Jampolsky

  • Wix Facebook page
Czym jest przebaczenie?

Będziemy mieć naprawdę o wiele spokojniejsze relacje z innymi, kiedy przestaniemy im mówić, jak powinni żyć, a sami zaczniemy promieniować miłością i przebaczeniem.

 

Z perspektywy Miłości i Ducha przebaczenie jest chęcią pozbycia się bolesnej przeszłości.

Jest to decyzja, by dłużej już nie cierpieć, uzdrowić swoje serce i duszę.

Jest to zaprzestanie szukania wartości w nienawiści czy gniewie.

Jest to pozbycie się żądzy zadawania ran innym czy sobie z powodu czegoś, co już jest przeszłością.

Jest to chęć otwarcia oczu na światło w innych ludziach zamiast osądzania ich i potępiania.

 

Wybaczyć, to poznać współczucie, czułość, łagodność i troskę, które zawsze są w naszych sercach, bez względu na to, jaki w danej chwili wydaje się świat. Przebaczenie jest drogą do miejsca wewnętrznego spokoju i szczęścia, drogą do naszej duszy. To miejsce spokoju jest zawsze dla nas dostępne. Zawsze gotowe, by nas przyjąć. Jeśli w danej chwili nie widzimy znaków powitalnych, to dlatego, że są ukryte za naszym przywiązaniem do gniewu.

 

Istnieje w nas jakaś cząstka, która uważa, że możemy uzyskać pożądany spokój umysłu, obstając ciągle przy nienawiści, gniewie czy bólu. Cząstka ta mówi, że musimy bronić siebie, a szczęście i pokój ducha można osiągnąć w szukaniu zemsty.* Istnieje w nas cząstka, która powiada, że musimy się wycofywać i bronić przed miłością i radością, ponieważ w przeszłości zostaliśmy zranieni.

 

Możemy spojrzeć na przebaczenie jak na wędrówkę przez most ze świata ogarniętego gniewem do miejsca spokoju. Wędrówka ta prowadzi nas do własnej duchowej istoty i serca Boga. Prowadzi do nowego miejsca wzrastającej, niczym nie ograniczonej miłości.

 

Dzięki przebaczeniu otrzymujemy wszystko, czego nasze serca mogą pragnąć. Zostajemy uwolnieni z lęku, gniewu i bólu, aby doświadczać jedności ze sobą nawzajem i naszym duchowym Źródłem.Przebaczenie jest drogą z ciemności do światła. Jest naszym zadaniem tu na ziemi, które umożliwia dostrzeżenie w sobie światłości świata. Pozwala nam uciec z cienia przeszłości bez względu na to, czy należy on do nas czy do innej osoby.

 

Przebaczenie może nas uwolnić z więzienia lęku i złości, w którym zamknęliśmy nasz umysł. Uwalnia nas od potrzeby i nadziei na odwrócenie przeszłości. Kiedy wybaczamy, rany naszych minionych krzywd oczyszczają się i goją. Nagle ogarnia nas rzeczywistość Bożej miłości.

W tej rzeczywistości istnieje tylko miłość, nic więcej.

W tej rzeczywistości nie ma niczego do wybaczenia.

Gerald Jampolsky,

"Przebaczenie, Najpotężniejszy Uzdrowiciel"

Całkowita odpowiedzialność to jedyna odpowiedzialność:

 

Ja jestem odpowiedzialny za to, co widzę.

Ja wybieram uczucia, których doświadczam i ja decyduję,

jaki cel chciałbym osiągnąć.

I o wszystko, co zdaje mi się przydarzać,

ja proszę i otrzymuję, jakom poprosił.

KC